Baril na kargado ng tatlong bala,
Tinutok, pinutok, sa ulo ng kaniyang ama.
Sila’y nagulat, nagulantang sa nakita,
Pinatay ang kanilang ama sa mismong harap nila.
Dugo’y umagos sa kalsada,
Mga tao’y nakiusyoso na.
Mata ng naulila’y lumuluha,
‘Di mapakali, ‘di makapaniwala.
Kung sino pang kumitil,
Siya pa ang may parangal.
Kung sino ‘yung walang habas na binaril,
Datingan ay siya pa ang nasasakdal.
Anyare sa bansang kinamulatan?
Karapatang pantao, bakit kinalimutan?
Hiling ng tao’y kaunlaran,
Pero bakit ganito kabi-kabila ang patayan?
Aubrey Villanueva 