Narito nanaman ako sa panibagong panimula,
Panibagong binibini, natanaw ko sa madla.
Kaniyang pagdatal sa’king buhay ay ‘di kapani-paniwala,
Sa kaniyang mga ngiti’y ika’y ikukulong, sadyang napakadaya!
Wala siyang lihim, lahat ay kaniyang iniuulat.
Siya ang dahilan kung bakit ko ito sinusulat.
Siya ang paksa, siya ang introduksyon.
Sa masalimuot kong mundo, siya ang solusyon.
Isa ba siyang diwata o prinsesa?
Marikit siya! Iyon ay sigurado,
Hindi ko mawari kung bakit ba?
Basta ako sa kaniya’y labis na interesado!
Sana’y ako’y hindi nananaginip,
Aking pagsinta’y parang ulo ng pakong nakasilip.
Hindi ko maitago, itong aking nararamdaman,
Ikaw ang panibagong kwento na hindi magtatapos kailanman.
Aubrey Villanueva 